เพลงประจำโรงเรียน

เห็น เห็น นามปทุมวิไลเด่น

ฟูเฟื่องเรืองวิทย์ เสริมศิษย์มา

ไม่เว้นวายศรัทธา

ลือฟ้าขจรไกล

เหมือนแม้นแดนธารา เพาะบัวที่

เรานี้คือปวงอุบล เลอล้นความดีอย่างไร

ดอกดีงามสดใส

เป็นผลได้จากธารา

เทิดพระคุณหนุนทรวงมั่น พร้อมกันไม่หน่าย

จะไม่ลืมสายบัวที่ อุ้มชูดอกมา

ไม่วายคนึงบูชา

ดอกบัวสัญญาด้วยใจ

สีเขียวชมพูหลั่ง ฝังทรวงอยู่

รวมสามัคคีผูกพันธ์ บัวสีเดียวกันทั่วไป

เชิดชูกันมั่นไว้

เรารักกันไม่คลายเลย

      เขียว-ชมพู อยู่ไหนใคร ๆ รู้จัก

การกีฬาพากเพียร เรื่องเรียนเรามิยอมใคร

งามยิ่งนักต่างก็รักปทุมวิไล

รักศักดิ์ศรีวินัย ชื่อปทุมวิไลตระการ

      เขียว-ชมพู อยู่ไหนใคร ๆ รักสิ้น

ลูกปทุมใจถึง ซาบซึ้งไปถึงทุกย่าน

ทั่วแผ่นดิน ถิ่นปทุม กุมใจไว้นาน

อีกวิชาเชี่ยวชาญ เรื่องการงานไม่เคยแพ้ใคร

      ป.ว. อักษรย่อแห่งเรา

พระคุณครูมั่นอยู่ในฤทัย

แนบเนาในดวงจิตพิศมัย

แหล่งศึกษารวมใจ ปทุมวิไลงามตา

      เขียว-ชมพู ไม่รู้ลืมเลือนไปได้

เทิดปทุมที่รัก ปักใจอุทิศชีวา

นานแค่ไหน อยู่ห่างไกลยังใฝ่ฝันมา

เพื่อชาติ ศาสนา และกษัตรา ป.ว. ขอพลี

(สร้อย)

คืนรื่นเริงใจ ปทุมวิไลเก่าใหม่เจอะกัน วันคืนสุขสันต์ วันสำคัญมั่นสามัคคี

ร้องรำกันด้วยสุขสันต์ เชื่อมมิตรสัมพันธ์ มั่นในไมตรี (ซ้ำ)

(ชาย)

จากกัน ไปนาน ยังยึดมั่นในฤดี นั่นก็น้องโน่นก็พี่ ทุกคนต่างมีใจรักบูชา

สถาบันที่ให้ความรู้ พระคุณครูที่ให้วิชา เขียว-ชมพูเชิดชูกันมา สถานศึกษาที่รักของเรา

(สร้อย)

(หญิง)

กลับมาคราวนี้ แสนยินดีที่เจอเพื่อนเก่า ความหลังนั้นยังแนบเนา แล้วใครเล่าจะลืมเลือน ปทุมวิไลแห่งนี้ ให้ความดีคอยคิดคอยเตือน จากไปแล้วต้องกลับมาเยือน คิดถึงเพื่อนพี่น้องของเรา (สร้อย)

(หญิง)

มองดอกบัวบานไสว

เคยได้เรียนแต่เช้าถึงเย็น

ปทุมวิไลงามเด่น

เคยวิ่งเล่นด้วยกันนานมา

(ชาย)

ยามจากไปไกลเพื่อน

ที่เสริมสร้างเกิดคุณปัญญา

ไม่ลืมเลือนสถานศึกษา

ความก้าวหน้าแห่งชีวิตเรา

(พร้อมกัน)

วันนี้กลับมาเยือน

ครูบาอาจารย์ท่านสั่งสอนเรา

คิดถึงเพื่อนเก่า ๆ

พระคุณแนบเนาไปชั่วชีวิต

เขียว-ชมพู ดูสดใส

รวมความรัก ความสามัคคี

ปทุมวิไลแห่งนี้

มิตรไมตรี สายธารศรัทธา

บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองเฟื่องประเพณี

โอ้ปทุมธานีเมืองนี้สงบร่มเย็น

ตั้งอยู่ริมฝั่งเจ้าพระยา โน่นลำลูกกาผ่านมายังเห็น

หนองเสือยามเย็น หลบเร้นไม่สบตาเสือ ไปสบตาสาวดีกว่า

ลาดหลุมแก้ว พี่ตกหลุมเจ้าเข้าแล้วแก้วตา

ฝืนจากมาทั้งศรัทธา ผ่านธัญบุรีงามตา สมบูรณ์นาไร่ ใฝ่ถึง

แม่เจ้าเอ๋ย เพียงได้เคยพบยังงงงัน

สาวชาวรามัญ งามผิวพรรณร่างกลมกลึง

งามปทุมกระเพื่อมบนทรวง เหมือนยังบัวหลวงพระเพื่อมในบึง

เผลอแลรำพึง คลองหลวงให้ห่วงคิดถึงงามสุดจะซึ้งใจพี่

ถึงสามโคก โอ้อกวิตกไม่สมฤดี

สองข้างมือพี่ที่มี จะสนองประคองเทวี ถึงสามโคกพี่หนักใจ

ปทุมธานี สามัคคีรักมั่น

งามสุดจะพรรณนา ดุจเทวาสร้างสรรค์

เราร่วมรักรวมชีวัน ผูกสัมพันธ์มั่นตรึงตรา

ดอกบัวนั้นสัญลักษณ์ สมศักดิ์ศรีพุทธบูชา

ปทุมธานีนามโสภีลือลั่น ใครได้ผ่านคนึงรำพัน

ปทุมธานีเลอค่า แดนมนต์ตราพาฝัน

ชั่วนิรันดร์ ขอจำมั่นปทุมธานี